کوه

نمیدانم تا به حال کوه رفته اید یا نه.
حالا خیلی کوه جدی هم نه در حد آنکه خلوتی بین شما و کوه شکل بگیرد.
نمی دانم این حس رمانتیک و غیرواقعی است یا واقعی اما من کوه را بعنوان موجود زنده ای که عکس العمل دارد حس کردم.
ساده اش می شود همان بازگشت صدا اما پیچیده ترش می شود...
بماند، لطف بعضی چیزها به لمس کردن بی واسطه است.

پ.ن:

- خلوت و سکوت اینجا را دوس دارم.

- خشت و حالی که نتوان گفت.