زندگی بالغانه

همه ما مجموعه ای از خواست ها و تمایلات هستیم، در هر دوره ای متفاوت از دوره دیگر.
انسان همواره در حال انتخاب است، انتخاب بین درست و غلط، انتخاب بین بد و خوب، انتخاب بین خوب و خوبتر، انتخاب بین خوبتر و عالی، و چیزی که به انسان ارزش می دهد تنها همین انتخاب است.
آدم ها درس خواندن یا نخواندن را انتخاب می کنند، رشته تحصیلی یا مسیر کاری را انتخاب می کنند، همسرشان را انتخاب می کنند، فرزندشان را انتخاب می کنند، کشورشان را انتخاب می کنند
آدم ها آینده شان را انتخاب می کنند. شاید درست تر آن است که بگوییم آدم ها مسیرشان را انتخاب می کنند آینده شان خودبخود ساخته می شود.
و اما بالغانه, زندگی, کردن، تا حال مبصر کلاس بوده اید؟ گاهی اوقات مدیران آموزشی برای رهایی از شیطنت شلوغ ترین عنصر کلاس وی را مبصر کلاس می کنند و در اکثر موارد این روش جواب می دهد و کلاس به طرز وحشتناکی منظم و ساکت می شود، در توضیح ماوقع می توان اشاره کرد که بدلیل تبحر فرد مدکور به روش های برهم زننده نظم، آشنایی با افراد برهم زننده نظم و... توانسته اوضاع را مدیریت کند که حرف درستی است اما سوال مهمتر اینجاست که چه چیزی فردی را که تا دیروز عنصر مخل نظم بوده به ناظم تبدیل کرده؟
مسئولیت، احساس مسئولیت و هر اندازه که این احساس بیشتر و عمیق تر باشد خروجی بهتری بدست خواهد آمد.
پس به نظر می رسد اگر مسئولیت شناسی را یکی از اصول آدم ها در انتخاب رفتارها بدانیم و حتی مهمترین آن، چندان بیراه هم نیست.
می شود از این دست مثال ها بیشتر هم گفت.
بالغانه, زندگی, کردن یعنی مسئول زندگی, کردن، یعنی باری به هر جهت نبودن، یعنی تغییر مبنای انتخاب ها از دوست داشتن به تکلیف داشتن.

پ.ن:
- مخاطب اول و آخر خشت، نگارنده است.
- تکلیف من و تو چیست؟ تکلیفی اندازه زندگی, شخصی؟ تکلیفی اندازه زندگی, خانوادگی؟ اندازه اقوام و دوستان؟اندازه شهرمان؟ اندازه کشورمان؟ اندازه بشریت؟
- من در دوران مدرسه مبصر بوده ام اما فک نکنم براساس معیار ذکر شده، اتفاق جالبی است.
- زیاد فیلم و سریال و... این روزها میبینم که کودکی کردن، آزادی و بی مسئولیتی را برای کودکان و باقی نشر می دهند، به نظرم خطای بزرگی است. انسان از لحظه اول زندگی, تا پایان مسئولیت دارد و هر روز گرانسنگ تر از دیروز.