ولی، تبعیت و ما

همه ما در زندگی روزمره با ابتلائات فراوانی روبروییم که در اکثر این امور مُخَیریم و در برخی مکلف با وظیفه.
اموراتی که در آنها مُخَیریم، منطقه الفراق ما هستند و تکلیف های ما محل امتحان
اما تکلیف تنها محدود به حدود الهی نیست بلکه در اموراتی ساده نیز گاهی ما مکلف به وظیفه ایم. یکی از این امور تبعیت از ولی است.
ولی همان است که برخی از شئون حیات و ممات ما و یا تمام آن را در سیطره خود دارد.

تبعیت آنجایی سخت است که در سویی خلاف آنچه ما تصمیم گرفته ایم و استدلال کرده ایم باشد. تبعیت از ولی زمانی که خلاف خواست ما باشد.

حتی گاهی تبعیت در اموراتی است که خلاف صریح قوانین عالم است و کل حرف این چندسطر اینجاست که باید من و تو بدانیم این عالم موظف به تبعیت از ولی است و نه ولی موظف به تبعیت از عالم.
پس باید بیاموزیم که فارغ از تحلیل دستور ولی در ظرف محدود قوانین ذهنی و قوانین عالم با آسوده خاطری تبعیت کنیم که عالم نیز خود را مقید به سودبخشی تصمیمات ولی کرده است.

پ.ن:

-ولی در معنای تام آن مدنظر است.

- یادت هست گفتم "شما ضرری نمیکنید؟"