به زور

یک وقت هایی یادت می رود بزرگ شوی.

یادت می رود برای چه آمده بودی.

یادت می رود همه مسئولیت هایت.

این وقت ها به زور دستت را می گیرند و رشدت می دهند.

به زور یادت می آورند برای چه آمده بودی.

به زور مسئولیت هایت را یادآوری می کنند.

و چه قشنگ تر از آنکه هنوز از یاد نبرده اند تو را

و چه قشنگ تر از این زور شنیدن ها.

پ.ن:

- زور شنیدن هم توفیق میخواهد.

- گفتم راه سخت است و رضا به آزارت نیستم و تو چه راحت پا پس کشیدی.

- عجیب بوی محرم می آید.